வல்லையம் என்னும் தமிழரின் தொன்மையான போர்க்கருவி — வளரி, வளைதடி ஆகியவற்றுடனான தொடர்பு

 

வல்லையம் என்னும் தமிழரின் தொன்மையான போர்க்கருவி — வளரி, வளைதடி ஆகியவற்றுடனான தொடர்பு:

இன்று காலையிலேயே முனைவர் நடன.காசிநாதன், இயக்குநர்(ப.நி) தொல்லியல் துறை அவர்களின் பெரம்பலூர் மாவட்டத் தடயங்கள் நூலை படிக்க நேர்ந்தது. அந்நூலை மெய்யப்பன் பதிப்பகம்.வெளீட்டு எண்:238, சிதம்பரம்.-2007-ல் வெளி யிட்டுள்ளனர். அதில் ‘அரியலூர் பள்ளி வில்லிப் படையாண்டவர் கதை’ எனும் ஓலைச் சுவடியைப் பதிவு செய்துள்ளார். இது 18-ம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.

அதை படிக்கும் பொழுது ஓலைச் சுவடி-2,3-ல் வல்லையம் எனும் ஆயுதம் குறிப்பிடப்படுகிறது.வல்லையம் என்றால் என்ன என அறியும் பொருட்டு நான் தேடியதை இங்கு கட்டுரையாக்குகிறேன்.

தமிழரின் தொன்மையான போர்க்கருவிகளில் வல்லையம் அல்லது வல்லயம் என்பதும் ஒன்றாகும். இச்சொல்லைச் சென்னைப் பல்கலைக்கழகத் தமிழ்ப் பேரகராதியும் பழைய தமிழ்–ஆங்கில அகராதிகளும் ஈட்டி வகையைச் சேர்ந்த போர்க்கருவியாக விளக்குகின்றன. மேலும், குத்துவல்லையம், எறிவல்லையம் என்ற இருவகைப் பெயர்களும் காணப்படுகின்றன. இவை முறையே கையில் வைத்துக் குத்துவதற்கும் எறிந்து தாக்குவதற்கும் பயன்பட்ட ஆயுதங்களைக் குறிக்கின்றன. ஆயினும் வல்லையத்தின் உண்மையான உருவ அமைப்பை இவ்வகராதிப் பொருள்கள் மட்டும் கொண்டு உறுதிப்படுத்த இயலாது. குறிப்பாக, சாதாரண வேல் அல்லது ஈட்டியிலிருந்து வல்லையம் எவ்வாறு வேறுபட்டது என்ற கேள்வி எழுகிறது.

கச்சியப்ப சிவாசாரியாரின் கந்தபுராணம், யுத்த காண்டம், தருமகோபன் வதைப்படலம், 24-ஆம் பாடலில்,

வில்லுமிழ் சரத்தினில் வேலில் வாளினில்
கல்லினில் நாஞ்சிலில் கழுமுள் ஆயதில்
வல்லையந் தனில்உடை வாளில் வச்சிரச்
செல்லினின் நுதிகெழு திகிரி நேமியில்.

என்று பல்வேறு போர்க்கருவிகள் குறிப்பிடப்படுகின்றன. இப்பாடலில் வில்லம்பு, வேல், வாள், நாஞ்சில், கழுமுள், வல்லையம், உடைவாள், வச்சிரம், திகிரி, நேமி ஆகியவை தனித்தனிப் பெயர்களால் சுட்டப்படுகின்றன. குறிப்பாக, வேல் என்ற ஆயுதத்திலிருந்து வல்லையம் தனித்துக் குறிப்பிடப்படுவது கவனிக்கத்தக்கது. எனினும் தனித்த பெயர்கள் வழங்கப்படுவதால் மட்டும் அவை அனைத்தும் முற்றிலும் வேறுபட்ட உருவ அமைப்புடைய ஆயுதங்கள் என்று முடிவுசெய்ய இயலாது. இவ்வாயுதங்களின் வடிவம், பயன்பாடு, தாக்குதல் முறை ஆகியவற்றைத் தனித்தனியாக ஆராய வேண்டியுள்ளது.

வல்லையம் என்ற சொல்லின் தோற்றத்தை வளைதல் என்னும் வினையுடன் தொடர்புபடுத்தி ஆராய்வதற்கும் வாய்ப்புள்ளது. வளை, வலையம், வல்லையம் ஆகிய சொற்களுக்கிடையில் ஒலியியல் மற்றும் வடிவவியல் தொடர்பு இருந்திருக்கலாம். மேலும், வல்லை என்ற சொல்லுக்கு வட்டம் என்ற பொருளும் நிகண்டுகளில் காணப்படுகிறது. இதனடிப்படையில் வல்லையம் என்பது வளைந்த வடிவமுடைய போர்க்கருவியின் பெயராக இருந்திருக்கலாம் என்ற கருதுகோள் எழுகிறது. இருப்பினும் வளை, வலையம், வல்லையம் ஆகியவை வரலாற்று நிலையில் ஒன்றிலிருந்து மற்றொன்று உருவான சொற்கள் என்பதற்கான நேரடிச் சான்றுகள் இன்னும் கண்டறியப்படவில்லை.

இக்கருதுகோளுடன் தமிழரின் மரபுவழிப் போர்க்கருவியான வளரி அல்லது வளைதடியை ஒப்பிட்டு நோக்குவது முக்கியமானதாகும். வளரி என்பது மரத்தாலும் இரும்பாலும் செய்யப்பட்ட, பொதுவாக வளைந்த வடிவுடைய எறியாயுதமாகும். இதனை வளைதடி என்றும் அழைத்துள்ளனர். எட்கார் தர்ஸ்டன் 1909-ஆம் ஆண்டு வெளியிட்ட Castes and Tribes of Southern India என்னும் நூலில் புதுக்கோட்டை அரசின் ஆயுதக்கிடங்கில் காணப்பட்ட வளைதடிகள் குறித்த செய்திகளைப் பதிவு செய்துள்ளார். அவை பிறை வடிவில் வளைந்திருந்ததாகவும், ஒரு முனை கனமாகவும் மற்றொரு முனை இலகுவாகவும் அமைந்திருந்ததாகவும் விவரிக்கப்படுகிறது. இச்செய்தி வளரி அல்லது வளைதடி என்ற ஆயுதத்தின் உருவ அமைப்பையும் வரலாற்றுப் பயன்பாட்டையும் அறிய உதவுகிறது.சோழர்காலத்திய கல்வெட்டுல் இது ‘காணாக்கோல்’ எனக் குறுக்கப்படுகிறது.தாக்கி விட்டு காணாது போகும் ஆயுதம் (கோல்) எனும் பொருளில் கூறப்படுகிறது.

வளரி சங்ககாலத்திலேயே பயன்பட்டிருக்கலாம் என்ற கருத்தையும் ஆராய வேண்டியுள்ளது. சங்க இலக்கியத்தில் எறியப்படும் குறுங்கோல் போன்ற ஆயுதங்கள் குறிப்பிடப்படுகின்றன. குறிப்பாகப் புறநானூற்றில் வரும் குறுங்கோல் எறிதல் பற்றிய செய்தி, மரத்தாலான எறியாயுதங்களின் பயன்பாட்டை உணர்த்துகிறது. மேலும், சங்ககால நன்னனுடன் வளரிக்கு உள்ளதாகக் கருதப்படும் தொடர்பையும் மலைபடுகடாம், அகநானூறு உள்ளிட்ட இலக்கியங்களின் அடிப்படையில் ஆய்வு செய்ய வேண்டியுள்ளது. ஆயினும் குறுங்கோல் என்பது வளரி என்றும், நன்னன் தொடர்பான செய்தியில் வளரி நேரடியாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது.

கந்தபுராணத்தில் வல்லையத்துடன் இடம்பெறும் நாஞ்சில், கழுமுள், திகிரி, நேமி ஆகிய போர்க்கருவிகளின் பொருள்களையும் ஒப்பிட்டு நோக்குதல் அவசியமாகும். நாஞ்சில் என்பது கலப்பையைக் குறிக்கும் சொல்லாகவும், கலப்பை வடிவுடைய போர்க்கருவியுடன் தொடர்புடையதாகவும் விளங்குகிறது. கழுமுள் என்பது கூர்மையான முள் அமைப்புடன் தொடர்புடைய ஆயுதமாக இருக்கலாம்; அதன் துல்லியமான உருவம் மேலும் ஆராயப்பட வேண்டும். திகிரி என்பதற்கு வட்டம், சக்கரம், சக்கராயுதம் ஆகிய பொருள்கள் அகராதிகளில் வழங்குகின்றன. அதேவேளையில், சங்க இலக்கியத்தில் வட்டம் என்பது கேடயத்தைக் குறிக்கும் சொல்லாகவும் பயன்பட்டுள்ளது.

திருமுருகாற்றுப்படையில் வரும் 'ஐயிரு வட்டமொ டெஃகுவலந் திரிப்ப' என்ற தொடர் இதற்குச் சான்றாகும். இதனால் திகிரி என்ற சொல் சில சூழல்களில் வட்டவடிவக் கேடயத்தைக் குறித்திருக்குமா என்ற கேள்வியும் எழுகிறது. எனினும் திகிரிக்குக் கேடயம் என்ற நேரடிப் பொருள் இதுவரை உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை. நேமி என்பதும் சக்கரத்தைக் குறிக்கும் சொல்லாக வழங்குவதால், திகிரியும் நேமியும் ஒரே பாடலில் இடம்பெறுவதன் இலக்கிய நோக்கத்தையும் ஆய்வு செய்ய வேண்டியுள்ளது.

வல்லையம், வளரி ஆகியவற்றின் தொடர்பை ஆராயும்போது எறிவல்லையம் என்ற பெயர் குறிப்பிடத்தக்கதாகிறது. வளரி எறிந்து தாக்கும் ஆயுதம் என்பதும், எறிவல்லையம் எறியாயுத வகையாக அகராதிகளில் விளக்கப்படுவதும் அவற்றின் பயன்பாட்டில் ஒற்றுமையைக் காட்டுகின்றன. இருப்பினும் எறிவல்லையத்தைப் பழைய அகராதிகள் எறியீட்டி வகையாக விளக்குவதால், அதனை நேரடியாக வளரியுடன் அடையாளப்படுத்த முடியவில்லை. மேலும், எறிவலையம் என்ற சொல் சக்கராயுதத்தைக் குறிக்கும் வகையிலும் பதிவு செய்யப்பட்டிருப்பதால், வலையம், வல்லையம் ஆகிய சொற்களின் பொருள் வேறுபாடுகளையும் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

இவ்வாறு இலக்கியம், அகராதி, நிகண்டு, ஆயுத வரலாறு ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைத்து நோக்கும்போது, வல்லையம் என்பது வளைந்த வடிவுடைய எறியாயுதமாகவும், தமிழரின் மரபுவழி வளரியுடன் தொடர்புடையதாகவும் இருந்திருக்கலாம் என்ற ஆய்வுக் கருதுகோள் உருவாகிறது. கந்தபுராணத்தில் வேலிலிருந்து வல்லையம் தனித்துப் பெயரிடப்படுவதும், எறிவல்லையம் என்ற பயன்பாட்டுச் சொல்லும், வளைதடி எனப்படும் வளரியின் வளைந்த உருவ அமைப்பும் இக்கருதுகோளைச் சோதிப்பதற்கான அடிப்படைகளாக அமைகின்றன.

 ஆயினும் இவை வல்லையமும் வளரியும் ஒரே ஆயுதம் என்பதை நிறுவும் நேரடிச் சான்றுகளாக இன்னும் அமையவில்லை. இதனை உறுதிப்படுத்தப் பழைய நிகண்டுகளின் மூலச்செய்யுட்கள், சங்க மற்றும் இடைக்கால இலக்கிய உரைகள், சோழர்–பாண்டியர் காலக் கல்வெட்டுகள், தென்னிந்திய ஆயுதச் சிற்பங்கள், அருங்காட்சியகங்களில் பாதுகாக்கப்படும் பழைய ஆயுதங்கள் ஆகியவற்றை ஒப்பிட்டு ஆராய வேண்டியுள்ளது. குறிப்பாக வல்லையம் என்ற பெயர் வழங்கிய காலம், அதன் உருவ அமைப்பு, எறியும் முறை, வளரி அல்லது வளைதடி என்ற பெயர்களுடனான தொடர்பு ஆகியவை நிறுவப்பட்டால் தமிழரின் தொன்மையான போர்க்கருவிகளின் வரலாற்றில் இதுவரை தெளிவுபடுத்தப்படாத ஒரு கூறை வெளிக்கொணர இயலும்.

வல்லையம் ஒரு போர்க்கருவி என்பதும், வளரி அல்லது வளைதடி ஒரு வளைந்த எறியாயுதம் என்பதும் சான்றுகளால் ஆதரிக்கப்படுகின்றன. வல்லையம் என்பது வளரியின் மற்றொரு பெயர் என்ற அடையாளமும், சங்ககால நன்னனுடனான நேரடித் தொடர்பும் தொடர்ந்து சான்றாய்வு செய்யப்பட வேண்டிய கருதுகோள்களாகும்.

ஆய்வுக்கான முதன்மை மேற்கோள்கள்:

1.       பெரமபலூர் மாவட்டத் தடயங்கள்:2007. பதிப்பாசிரியர்கள்.நடன.காசிநாதன், மா.சத்தியமூர்த்தி. மெய்யப்பன் பதிப்பகம்.வெளீட்டு எண்:238,சிதம்பரம்.

2.       கச்சியப்ப சிவாசாரியார். கந்தபுராணம். யுத்த காண்டம், தருமகோபன் வதைப்படலம், பாடல் 24.

3.       சிலப்பதிகாரம். மதுரைக் காண்டம், 15-ஆம் காதை, அடி 216 மற்றும் தொடர்புடைய பழைய உரை — மூலவாசகச் சரிபார்ப்பு நிலுவையில் உள்ளது.

4.       திருமுருகாற்றுப்படை, அடி 111.

5.       University of Madras. (1924–1936). Tamil lexicon. University of Madras.

6.       Winslow, M. (1862). A comprehensive Tamil and English dictionary of high and low Tamil. P. R. Hunt.

7.       Thurston, E., & Rangachari, K. (1909). Castes and tribes of Southern India (Vol. 3). Government Press, Madras.